(0.00 zł)
(0.00 zł)
Tytuł: Bulimia. Program terapii
Autor: Cooper Myra, Todd Gillian, Wells Adrian,
Liczba stron: 248
Rok wydania: 2005
Dostępność: dostępna
Wysyłka gratis przy
zakupie powyżej 200 zł
Bulimia. Program terapii
Ci, którzy nigdy nie bali się kolejnego posiłku, mogą nas nie zrozumieć. Tych, dla których śniadanie, obiad i kolacja, nie są czymś zwyczajnym, ale koszmarem. Dla których "zwyczajne" jedzenie, sposób na życie, myślenie, budowanie losu, staje się przekleństwem. Pogonią za dziwaczną umiejętnością brutalnego rozładowania stresu. Włożenie sobie palców, często całej dłoni, albo innych, dziwnych rzeczy; podrażnienie żołądka, by sprowokować wymioty jego przeciążonego balastu... Wszystko to sprawia, iż wydzielają się endorfiny, nagle pośród ogólnego osłabienia, przychodzi zadowolenie, poczucie panowania nad ciałem. Obrzydzenie? Tak, wtedy czuje się obrzydzenie, ale nie można nad tym zapanować. A gdy się zacznie, nie można przestać. Oto bulimia. Choroba, która nie leczona, zawsze kończy się śmiercią. Często prowadzi do anoreksji, gdy człowiek uświadomi sobie, że czas, który spędza nad muszlą klozetową, zlewem czy nawet wiadrem, jest coraz dłuższy. Wtedy zaczyna się nienawidzić jedzenie, bo siebie samego już dawno się znienawidziło...
"Bulimia" autorstwa M. Cooper, G. Todd i A. Wellsa, nie jest idelanym rozwiązaniem tego problemu. To podręcznik, który może pomóc, problem w tym, że należy chcieć. A ten pierwszy krok, jest naprawdę najtrudniejszy. Bynajmniej ci, bo zarówno kobiety jak i mężczyźni, dotknięci są tym schorzeniem, którzy postanowili coś zmienić, mogą odnaleźć tutaj pomocną dłoń. Trójka autorów przygotowała zestaw kwestionariuszy i opierając się na wynikach badań, oraz spostrzeżeniach pacjentów, postanawiają w prosty sposób, zmienić sposób myślenia chorego. Książkę wypełniają tabele, wykresy, z których krzyczą na nas słowa - jesteś cudowny, myśl pozytywnie!!! Problem w tym, że większość z nas i tak w to nie uwierzy. Bez porady psychiatry i psychologa na pewno się nie obędzie.
Książka może się okazać pomocna, ale na pewno nie wolno uznawać jej za wyłączną drogę ku terapii. Przypomina raczej marny poradnik, w którym każdy wie lepiej, a nas chorych tylko dręczy pytanie, czy ci autorzy spędzili kiedyś kilka godzin z głową w sedesie?
Szkoleniowy staż terapeutyczny – nowa edycja (2011-06-21)
Program szkoleniowo-stażowy w Pracowni Terapii i Rozwoju (2011-02-14)
